واقعیت این است که معادل فارسی مناسبی برای کوچینگ سلامت وجود ندارد. «مربیگری»، «آموزش»، «مشاوره» و «راهنمایی» هیچکدام نمیتوانند جامعا این واژه را توصیف کنند. به همین دلیل در این مقاله واژه کوچینگ را به همین شکل به کار خواهیم برد.
هلس کوچینگ یا کوچینگ سلامت یکی از محبوبترین شاخههای کوچینگ است؛ رابطهای مؤثر و پربازده میان کوچ سلامت و مراجع که در آن لایف کوچ به مراجع کمک میکند برای خود اهدافی مشخص کند و برای رسیدن به آن اهداف برنامهریزی و اقدام کند. گاهی اوقات هم افراد برای درک بهتر مشکلاتشان و یافتن بهترین راهکار به لایف کوچینگ روی میآورند. فدراسیون بینالمللی کوچینگ، کوچینگ را اینگونه تعریف میکند: همکاری و مشارکت بین کوچ و مراجعه کننده که طی آن مراجعه کننده با استفاده از تفکر عمیق و خلاقیت خود، تواناییهای شخصی و حرفهای خودش را کشف میکند و ارتقا میدهد. کوچینگ سلامت با آموزش بیمار، متفاوت است... در آموزش بیمار ، یک رویکرد «دستورالعملی» وجود دارد. در حالی که «کوچینگ» یک رویکرد «حمایتی» دارد. آموزش بیمار برای دستورالعمل و آموزش دادن مناسب است. اما کوچ کردن، تشویق و ترغیب استقلال فردی است و به عنوان یک منبع عمل میکند. تجربه کوچینگ، چیزی شبیه به ترکیبی از درمانگری، بحثهای جلسات هیئتمدیره و آموزشهای تیمهای المپیک است. در کوچینگ، تمرکز بر روی پیشرفت شما است، همانطوری که شما آن را تعریف کردهاید، تعریفی که معمولاً به تدریج تکمیل میشود. لازم نیست که یک کوچ، نقش بازیکن خط حمله را بازی کند تا مفید به نظر برسد بلکه همین قدر که با دنیای شما آشنا باشد، کفایت میکند.
برچسب:
نویسنده: کامیار رجبی