۳. نظریه شناختی اجتماعی

نظریه شناختی‌اجتماعی ۴ نوع رفتار را که ارزش تقلید دارند شناسایی کرده است. این نظریه می‌گوید وقتی فردی رفتاری را مشاهده می‌کند که پیامدهای خوب یا بد دارد، از آن گزارش‌ها برای جهت‌دهی به رفتارش استفاده می‌کند.

۷ جزء اصلی این نظریه عبارت‌اند از:

۱. خودکارآمدی: باور به اینکه فرد می‌تواند آن‌طور که باید رفتار کند. اگر فرد برای تغییر رفتار در زمینه سلامتی مطمئن باشد، به‌احتمال زیاد آن را انجام خواهد داد. در این راستا بهترین کار این است که اهداف کوچک و دست‌یافتنی باشند.

۲. صلاحیت رفتاری: نشانگر درک یک رفتار و مهارت انجام آن است. نشان‌دادن رفتارها به مراجعه‌کننده بسیار کارآمدتر از نوشتن آنها به‌صورت دستورالعمل است.

۳. انتظارات: برآیند تغییر رفتار را با تعیین اهداف واقع‌بینانه مشخص می‌کنند.

۴. پیش‌بینی: یعنی به خروجی تغییر رفتار یک مقدار اختصاص بدهند.

۵. خودکنترلی: درباره تنظیم و پایش رفتار فردی است.

۶. یادگیری مشاهده‌ای: با مشاهده و مرور نتایج دیگران در مدل‌سازی و انجام رفتار مدنظر ارتباط دارد. ممکن است حتی خود کوچ سلامت الگوی مراجعه‌کننده باشد.

۷. تقویت: یعنی برای تشویق تغییر رفتاری انگیزه‌ها و پاداش‌هایی در نظر بگیرند. مانند سفارش یک لباس تازه بعد از افت وزن یا یک جفت کفش ورزشی به‌روز زمانی که فرد به آمادگی جسمانی دلخواهش رسیده است.